بازیگر سریال «پدرسالار» می‌گوید که نقشی را که در آن بی‌تفاوت باشد، بازی نمی‌کند و باید دیده شود که قبول به ایفای نقش کند.

اطلسی که از طریق دوبله وارد عرصه‌ی بازیگری در سینما و تلویزیون شد، دوبله را بیشتر دوست دارد و زمانی که از او می‌پرسیم دوبله یا بازیگری؟ بی‌درنگ می‌گوید: دوبله را بیشتر بلدم و مسلم است که آن را به بازیگری ترجیح می‌دهم.

این دوبلور و بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون در گفت‌وگو با خبرنگار سرویس تلویزیون خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، از تجربه‌ی چندین ساله‌ی خود در عرصه‌ی دوبله تا بازی‌اش در سریال «پدرسالار» در نقش «پدر آذر» گفت.

اطلسی این روزها علاوه بر گویندگی در واحد دوبلاژ، مقابل دوربین محمدرضا ورزی است‌، وی قرار است نقش «بختیار» را در «معمای شاه» بازی کند.

حرف‌های ناگفته این بازیگر پیشکسوت در عرصه گویندگی و بازیگری را در زیر می‌خوانید:

*** حاضر نیستم هر نقشی را در تلویزیون بازی کنم

وقتی در ابتدا از این بازیگر پیشکسوت، درباره‌ی حضور کمرنگش در تلویزیون سوال می‌کنیم اینگونه پاسخ می‌دهد: هرگاه در تلویزیون لازم باشد، مرا برای بازیگری دعوت می‌کنند؛ بنابراین وقتی نیستم حتما لازم نیست‌. در کل من به عنوان یک بازیگر نقشی را بازی نمی‌کنم که بی‌تفاوت باشم و دیده نشوم به همین خاطر دلم نمی‌خواهد هر نقشی را قبول کنم؛ ضمن اینکه گذشته از سریال، فیلم‌های تلویزیونی هم چندان خوب نیستند. اخیرا طی پیشنهاداتی که به من شد زمانی که قصه‌ها را خواندم متوجه شدم که نقش‌ها خیلی دیده نمی‌شوند اما پس از مدت‌ها قرار است در یک سریال تاریخی - کار آقای ورزی با عنوان «معمای شاه» - به جای «بختیار» ایفای نقش کنم؛ ضمن اینکه در فیلم سینمایی «آواز پرجبرئیل» هم بازی کردم که هنوز اکران نشده است.

وی سپس به سریال «پدرسالار» و نقشی که در آن مجموعه داشت،‌ اشاره می‌کند و می‌گوید: در «پدر سالار» نقش پدر آذر - کمند امیرسلیمانی - را بازی کرده بودم. اگر بخواهم حال آن مجموعه را توصیف کنم، باید بگویم «پدر‌سالار» با تمام سریال‌های آن دوره و الان تفاوت داشت؛ چرا که از قصه خوبی برخوردار بود و مردم هم دوستش داشتند.

اطلسی در پاسخ به اینکه پیشنهادتان در زمینه‌ی ساخت سریال‌هایی همچون «پدرسالار» به تلویزیون و کارگردانان چیست؟ خاطرنشان می‌کند: در آن دوران‌، سریال‌هایی همچون «پدر‌سالار» را می‌شد ساخت اما به مرور زمان دهه‌ها که می‌گذرد، فیلم‌سازی‌ها، سریال‌سازی‌ها و حتی سیاست سازمان صدا و سیما هم تغییر می‌کند و این مساله موجب می‌شود که دیگر کارها به آن شکل قبلی درنیاید.

*** دیگر صمیمیت گذشته در عرصه سریال‌سازی وجود ندارد

وی می‌گوید: راستش دیگر صمیمیت آن زمان در عرصه‌ی سریال‌سازی وجود ندارد؛ چرا که حال حاضر بیشتر همه افراد گرفتار زندگی‌، کار و ترافیک هستند و شرایط تغییر کرده است؛ به عنوان مثال آن محله‌ای که ما آن دوران برای کار دوبله و بازیگری به آنجا می‌رفتیم رفت و آمدها خیلی ساده بود اما اگر حالا بخواهیم به همان جا برویم اصلا نمی‌دانیم چطور برویم‌، ماشین را کجا پارک کنیم و ... .

تمام این مسائل به خاطر این است که دغدغه‌ها زیاد شده و سلیقه‌ها تغییر کرده است. در عرصه سریال‌سازی اگر بخواهیم حال حاضر را با 23 سال پیش مقایسه کنیم مسلم است که الان یک گروه دیگری به این عرصه ورود پیدا کرده‌اند و بازیگران جدیدی وارد ماجرا شده‌اند؛ ضمن اینکه جوانان هم چیزهای دیگری را دوست دارند.

اطلسی تاکید می‌کند: اگر تلویزیون حالا بیاید روی قضایایی کار کند که مردم دوست دارند و گروهی را مطابق سلیقه‌ی مردم دعوت به کار کنند‌، قصه‌های خوبی را بیاورند و روی پروژه‌ها خرج شود، قطعا مردم هم استقبال می‌کنند.

این بازیگر در ادامه با بیان اینکه در عرصه سریال‌سازی حال حاضر تکنولوژی پیشرفت کرده است، اظهار می‌کند: در حال حاضر با پیشرفت تکنولوژی و دوربین‌های دیجیتال در حوزه فیلم و سریال‌سازی، زمانی که کارگردان می‌خواهد یک فیلم یا سریال بسازد خودش‌، خودش را سانسور می‌کند چه برسد که کارش مجوز گرفته شود.

*** بازیگر نباید موقعیتش را با هر نقش خنثی‌ خراب کند

همچنین او با اشاره به حرفه‌ی بازیگری در عرصه‌ی تلویزیون و سینما و حفظ موقعیت یک بازیگر، اینگونه مطرح می‌کند: بازیگر باید از اجرای خودش راضی باشد. به اعتقاد من یک بازیگر زمانی که موقعیتی را به دست می‌آورد و در واقع برایش زحمت می‌کشد که به نوعی همین موقعیت‌ها در یاد و خاطره‌ها باقی می‌ماند که به نظرم باید حفظ شوند و نباید خودش را با برخی نقش‌های خنثی،‌ ژونالیستی و تجاری خراب کند.

*** دوبله را بیشتر بلدم

سیامک اطلسی پس از گپ چند دقیقه‌ای با خبرنگار ایسنا، سپس به سراغ خانه‌ی اول خود، یعنی دوبله می‌رود و می‌گوید: از همان ابتدا کار من دوبله بود و از طریق دوبله به تلویزیون آمدم و مسلم است که دوبله را بیشتر از بازیگری دوست دارم؛ چرا که از همان ابتدا این هنر را بلد بودیم و الان هم زمانی که کار نداریم به سمت دوبله می‌آییم و در کنارش هم اگر پیشنهادی در عرصه بازیگری شود می‌پذیرم و فقط از روی علاقه است و احتیاجی به درآمدش ندارم چرا که ما یک درآمد آب باریکه‌ای داریم که به همان قانع هستیم.

این دوبلور پیشکسوت با اشاره به حضور جوانان در عرصه‌ی دوبله در کنار اساتید دوبله، معتقد است: در گذشته یکسری گویندگان در عرصه‌ی دوبله فعالیت می‌کردند که دارای استعداد و سواد بودند اما حال جوان‌تر‌ها وارد میدان شدند که به نظر من باید هم جوان‌ها حضور داشته باشند، چرا که نیرو و نفس آنها باید به دوبله وارد شود. در کنار جوانان، هنوز کسانی هستند که چند دهه قبل در دوبله کار می‌کردند و حال هم دعوت به کار می‌شوند. در آن دوره دوبله ایران با حضور آنها در دنیا تک بود اما در حال حاضر دوبله مکانیکی شده است.

وی می‌افزاید: یک دورانی بود که ما وقتی می‌خواستیم یک فیلم را دوبله کنیم یک صفحه دیالوگ دستمان می‌دادند و باید صفحه را تا آخر می‌خواندیم و اگر خراب می‌شد از سرگرفته می‌شد اما حالا خط به خط دیالوگ‌ها را ضبط می‌کنند؛ البته هنوز هم گاهی گروهی کار می‌کنند اما دیگر حس گذشته وجود ندارد.

اطلسی که تاکنون در فیلم و سریال‌های زیادی صداپیشگی کرده است، درباره‌ی ورود صدای گوینده‌ها در عرصه تبلیغات تلویزیون، توضیح می‌دهد: من شخصا با این قضیه مخالفم؛ چرا که معتقدم گوینده‌ای که به جای یک شخصیت‌ مطرحی صحبت می‌کند، نباید صدایش لو برود؛ به عنوان مثال وقتی گوینده‌ای یک آگهی پفک را هم می‌گوید، صدایش لو می‌رود و حیف است که به خاطر مادیات با نقش‌های خوبی که داشته به دنبال تبلیغات برود.

خسرو شکیبایی از جمله گویندگان و بازیگرانی بود که همتا ندارد

این صداپیشه در ادامه گفت‌وگوی خود با ایسنا در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه برخی‌ها معتقدند دوبلور‌ها نباید مقابل دوربین به عنوان بازیگر ظاهر شوند،‌ دیدگاه شما نسبت به این مساله چیست؟ خاطرنشان می‌کند: در این راستا باید بگویم اگر گوینده‌ای از سوی تلویزیون و سینما دعوت به کار شود و مطمئن باشد که در نقشش موفق می‌شود، می‌تواند ادامه دهد، اما این اتفاق بر عکس هم رخ می‌دهد؛ مثلا برخی از گویندگان دعوت به کار می‌شوند تا خودشان را محک بزنند اما بعد از مدت کوتاهی متوجه می‌شوند که که کارشان اشتباه بود. به عنوان مثال زنده یاد خسرو شکیبایی از جمله هنرمندانی بود که از طریق دوبله وارد بازیگری شد و خیلی هم موفق شد که الان دیگر همتای او وجود ندارد.

*** بختیار «معمای شاه»

اطلسی در ادامه‌ی سخنانش با اشاره‌ی کوتاهی به نقش بختیار در سریال «معمای شاه»، می‌گوید: در این مجموعه قرار است نقش نخست وزیر ایران در زمان محمدرضا شاه پهلوی را ایفا کنم که بعد از انقلاب از ایران فرار می‌کند.

این بازیگر درباره‌ی لزوم نزدیکی گریم صورت بازیگر با شخصیت واقعی تاریخی، اینگونه بیان می‌کند: اگر آناتومی صورت به چهره واقعی سوژه مورد نظر نزدیک باشد، در نهایت گریم واقعی درمی‌آید؛ البته این توانایی گاهی بستگی به قدرت بازیگر هم دارد که بتواند کار را خوب از آب دربیاورد. برای گریم من در نقش بختیار فقط گفتند که سبیل‌هایم را نزنم تا بلند شود و آنها رنگ کنند و یک گریم معمولی روی صورتم انجام دهند‌، آن وقت عین خود بختیار می‌شوم چرا که یک بار دیگر هم برای کار آقای ورزی نقش بختیار را بازی کرده بودم.

*** تلویزیون کارهای پرمحتوا تولید کند تا مردم بیشتر شبکه‌های خودمان را ببینند

سیامک اطلسی در صحبت‌های پایانی‌اش با خبرنگار ایسنا، اظهار امیدواری برای اهالی رسانه همچون تلویزیون‌، سینما و دوبله می‌کند و می‌گوید: امیدواریم تلویزیون فیلم و سریال‌های پرمحتوا تولید کند تا مردم کشورمان بیشتر تلویزیون خودمان را نگاه کنند،‌ این تنها آرزوی من است. در وهله‌ی دوم امیدوارم بودجه کارها را برای جوانان بیشتر کنند تا دست و بالشان بازتر شود و مثلا به جای اینکه 20 روز یک کار را تمام کنند،‌ یک ماه روی پروژه کار کنند تا در نهایت یک اثر تغییر و محکم از آب دربیاید.